O día 15 deste mes de maio festexamos o día da familia. Debuxamos a nosa familia e escribímoslle entre todos unha carta de agradecemento. Tamén rematamos os dous agasallos que viñemos facendo como recordo deste día (un pequeno imán para a neveira) e o regalo que preparamos en plástica.
Deixámosvos algunhas fotos do noso traballo no apartado Actividades de Aula (ao marxe dereita do noso blog).
!Moitas grazas, familia!
Os Cuquillos.
Mostrando entradas con la etiqueta CURSO 2012-2013. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta CURSO 2012-2013. Mostrar todas las entradas
miércoles, 22 de mayo de 2013
jueves, 16 de mayo de 2013
Día das Letras Galegas a:
Roberto Vidal Bolaño
Traxectoria
Empregado de banca, en 1974 fundou xunto a Laura Ponte
Santasmarinas, actriz galega nada en Bos Aires,
o Grupo de Teatro Antroido. Con Antroido acudiu ás Mostras
de Teatro Abrente de Ribadavia (1973-1980),
onde se deu a coñecer como dramaturgo e escenógrafo, isto último co pseudónimo de Julia Brens.
Debido a ser despedido en 1977 do banco no que traballaba,
viuse na obriga de converter o Grupo Antroido na primeira compañía teatral
galega. Tamén foi un dos primeiros directores que participaron do teatro
institucional, levando ao taboado co Centro Dramático
Galego en 1984 a obra da súa autoría Agasallo de sombras.
No ano 2001, representou, tamén co Centro Dramático Galego, a obra Rosalía
que Ramón Otero Pedrayo
escribiu en 1958.
Cultivou, alén da dramática, o audiovisual, realizando guións para Televisión de Galicia
e a Televisión Española,
con traballos como Malos tratos, Novo de Parmiude ou Morosos
varios. Tamén levou á pantalla relatos de grandes escritores galegos do
século XX, como Ánxel Fole (Cara de
Lúa) e Eduardo Blanco Amor
(O Noxo).
Participou como actor en películas como Sempre Xonxa (mestre) ou A lingua das
bolboretas, e series televisivas como Mareas vivas ou Un mundo de historias.
En 1991 creou a compañía Teatro
do aquí, que dirixiu ata o seu pasamento.
Eu son un home... un señor maior con sombreiro e bigote, que de xeito
absolutamente irresponsable, persiste na estúpida teima de vivir por e para
unha das profesións, hoxe en día, máis absurdas do mundo e sen embargo por iso
máis grandiosas.
Vidal Bolaño.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)